leesduur 5 min.

O wat een jaar! 2025:

Wat een práchtig jaar was dit voor mij, voor ons!

Het was een jaar met beslist veel plusjes

en zelfs mijlpalen!

Mijn laatste blog alweer voor dit jaar.

Het jaar dat startte met een gezellig oudejaarsfeest bij vrienden.

Met de griep nog in mijn lijf verraste ik mijn man, terwijl de klok al 12 uur sloeg, tóch nog te verschijnen op het feest.

Zo lieten wij op de valreep alsnog samen een indrukwekkend 2024 achter ons. We schoten samen 2025 in en proostten met onze vrienden op een heel nieuw jaar. Nieuwe kansen op lekker veel potentiële geluksmomenten stond voor ons klaar.

2025

Al gauw toog ik met de trein naar driebergen voor een inspirerende dag met veel sprekers die met een presentatie de sprekersopleiding afsloten bij Fleur Huijs! Ooit zou ik ook... werd daar mijn overtuiging😉

Thuis knutselde ik ondertussen al ijverig aan 3 vogel kostuums, want Julie en haar

Spaanse vriend Adriàn kwamen vanuit Portugal vastelaovend vieren! 

Als ware 'gelöksveugel' fladderden wij alle dolle dagen door het stedje van lol en plezeer🎈🔴🟡🟢

En Adriàn bleek een natuurtalent voor het vastelaovend feest. Voor herhaling vatbaar was het zéker.

Wat hebben we genoten! Zaaaalig! Dat ik alweer zoveel energie had verbaasde me zelfs. 

Ik bracht hun daarna zélf met de auto naar Maastricht. Heel speciaal want eindelijk rijd ik na 7 jaar weer zelf auto!

Ik reed zelfs nog naar mijn vriendin in Brabant!

Ik kan je niet uitleggen hoe mooi dit voor me is! Ik reed altijd graag auto, maar als mijn hoofd 'wattig' aanvoelde reed ik nooit!

Veel te gevaarlijk vind ik dat dan. Dus ook dit is een mijlpaal!

In maart vertelde ik voor het eerst online mijn herstelverhaal via Stichting emovere. 

Diezelfde dag nam ik ook afscheid van de ambulante thuis 'coach' Nikki! Wat een goudstukje was zij voor me geweest!

Ik werd dus eigenlijk officieel ervaringsdeskundige en was nu volledig 'los' van enige hulp op mentaal vlak! 

Op eigen benen ging ik verder met het uitbreiden van mijn wereldje! Eindelijk los van de psychiatrie!💪😄🎈

Ik bezocht met een vriendin de inspirerende dag van Stichting emovere. Het eerste lustrum en wat heeft deze stichting al veel bereikt in deze periode! Ik kwam thuis met het prachtige boek van dr. Schubiner. De Nederlandse vertaling is mogelijk gemaakt door stichting emovere.

Stichting emovere heeft zelfs de meditaties, die bij het boek horen, in het Nederlands toegevoegd!

Ik verscheen ook met een interview in de tijdschriften van psoriasis patiënten Nederland en stichting 'je leefstijl als medicijn'.

Ik nam een podcast aflevering op met Petra d' Huy voor Stichting Petra etcetc.

En toen was het pas mei!

In mei vertrokken Rob en ik eindelijk samen naar Porto waar we onze Julie en Adriàn troffen. 

Na een paar mooie dagen en Porto en samen met Rob nog in Santa comba dão bleef ik nog een maand heerlijk in Portugal. 

Ik kwam met de bus naar huis, zodat ik van de uitzichten kon genieten onderweg.

Dat beviel prima, ware het niet dat ik de tweede dag van reis hoorde dat mijn vader die ochtend was overleden. 

Heel pijnlijk was dit en moeilijk ook natuurlijk. Maar deze keer stelde ik het rouwproces niet uit.

Alle emoties liet en laat ik er nu volledig zijn zoals ze zich aandienen. 

Zo stromen ze altijd weer in max. 90 sec. door mijn lijf. 

Dus.... Omdat er niets werd opgekropt ontstond er deze keer geen depressie! Nog niet eens een hele dipdag! Ontzettend fijn!

Ik kan er niet omheen dat ik toch ook geregeld besef hoe graag ik de opgedane kennis eerder had geweten, maar zo is het nu eenmaal niet gelopen.

Gelukkig weet ik het nu en dat is super fijn!

Het jaar ging verder en ik schakelde hulp in van Yvonne Honings uit Venlo om het laatste stukje stem vrij maken.

Hulp inschakelen is helemaal nieuw voor me en ik vond het dus ook best spannend. Het was nog een hele klus en ik wilde het niet meer allemaal alleen doen. 

Er was nog veel journalen, voelen, huilen, VERTROUWEN nodig. Er zaten nog wat laagjes angst en verdriet op de stem.

De uitspraak van de arts in Maastricht, die onder narcose had gezien dat er groeves in 1 stemband zaten, had vooral veel gevolgen bleek nu.

"Je zult nooit meer op deze manier kunnen zingen" had de arts zeer overtuigend geconcludeerd. 

Deze uitspraak was uiteindelijk ook mijn overtuiging geworden van mijzelf die ik niet zomaar weggewerkt kreeg. 

Maar ik bleef geduldig doorgaan. 

Yvonne keek met me mee en hielp waar mogelijk, terwijl ik heel wat tranen liet op de lange, emotionele weg naar mijn zangstem.

Heel voorzichtig liet mijn stem zich steeds meer horen. Maar als Rob de huiskamer binnen liep terwijl ik zong dan sloeg meteen de stem weer dicht. Bizar en heel lastig.

Als een puppie op oudejaarsavond zei ik weer "er is geen gevaar ik mag mijn stem laten horen het komt goed. Volhouden was het tegen beter weten in. Vertrouwen dat het tóch zou kunnen en veel geduld. De emoties toelaten die speelden.

Ik zou zo graag mijn

herstelverhaal durven delen

en er dan bij zingen... 

Maar ik werkte door, terwijl ik ondertussen een heerlijke zomervakantie had met Rob.

We bezochten en grote tribute van pink floyd in Rotterdam en sinds 30 jaar bezocht ik weer eens het zomer parkfeest!🎈

Wat was dat gezellig!

In september bezocht de huisarts die mijn dossier aanpaste! 

"bipolaire stoornis in volledige remissie" en de hele lijst medicatie werd geschrapt!🙏🎈

Wat een jaar en het was nog maar pas september! De maand waarin Rob en ik 30 jaar getrouwd waren!

Op 26 september sprong ik pardoes uit een vliegtuig!

🪂Hup mijn nieuwe leven tegemoet🎈

Geweldig! Méga was het!

In november kreeg ik goed nieuws bij de jaarlijkse controle en was ik al een jaar volledig gezond mentaal én lichamelijk!

Ik ging met een team van voedselbank Venlo naar de dag voor de voedselbanken in Utrecht. 

De sprekers die ook daar hun verhaal deelden inspireerden me weer enorm!

Wat is het toch waardevol ervaringsverhalen te delen! 

Ik bezocht nog met een vriendin in Rotterdam de presentatie van Bruce Lipton. De Amerikaanse celbioloog. Wat een interessante materie is het toch. Aan den lijve ondervind ik nog dagelijks voordeel van zijn kennis. Zelfs onze gedachten hebben invloed tot op celniveau! Onze cellen luistervinken 24/7 onze gedachten, dus ben je bewust van je gedachten. Alleen al hierdoor had ik geen pijnstilling nodig bij mijn twee operaties vorig jaar. De impact die wij zelf nog hebben op hoe onze lichaamscellen werken is zwaar onderschat. 

Ook deze avond weer voelde ik mijn overtuiging zelf ooit te spreken.

Dát ik zelf zou spreken

was begin dit jaar een overtuiging geworden

en aan het einde van het jaar was het een feit! 

Nadat ik eerst weer heerlijk mocht zingen voor ouderen in het samengestelde kerstkoortje van Carina Corbeek hield ik

dinsdag 23 december mijn eerste eigen presentatie!

Mijn indrukwekkende herstelverhaal zag het levenslicht!!!

Een hoopvol, inspirerende verhaal is het geworden waarin ik zelfs mijn zangstem weer kon laten klinken! Ze mocht weer stralen en dat deed ze die avond voor het eerst!

Ik heb ze met veel liefde, doorzettingsvermogen en focus weer weten op te poetsen. Wat een reis was dit!

Nu is mijn verhaal klaar om te delen.

Hier een kleine compilatie als sfeerimpressie van de presentatie waar ik enorm trots op terugkijk.

En nu staat 2026 alweer voor de deur! Het jaar staat te popelen om ons te verrassen met veel potentiële geluksmomentjes.

Voor mij persoonlijk zal het het jaar van de 10 km. bij de Venloop worden. En het jaar van .... Mijn boek!

Meld je vooral aan voor de NIEUWSBRIEF dan blijft je op de hoogte van de ontwikkelingen. 

Zoals ieder jaar maakte ik ook deze keer weer een jaarcollage:

Bedankt voor het lezen van mijn blog dit afgelopen jaar.

Bedankt ook voor jullie hartelijke reacties!

Heb je ooit vragen stel ze me HIER gerust.

Voor nu wens ik jullie heel veel

geluk en gezondheid voor

2026!

Maak er een heel mooi jaar van samen

Pluk vooral jouw geluksmomentjes.

Liefs 😘,